Ik vroeg me vaak af.....
Waarom doe ik wat ik doe?
Waarom ben ik hier “toevallig” ingerold?
Maar diep vanbinnen weet ik, niets is toeval, mijn pad lag er al.
Ik hoefde het alleen te ont-dekken.
Lange tijd leefde ik zoals het hoorde, hard werken, altijd doorgaan.
Lesgeven in de sportschool, een drukke B&B runnen.
Sociale contacten onderhouden, sloeproeien, hardlopen, presteren.
Dat was toch wat je deed?
En toch…
Er leefde ook een ander meisje in mij, het meisje dat rust vond in de natuur.
Op haar kamer, in stilte, in zijn.
Er was een stem in mij.....
Zacht, maar volharden, die fluisterde..het mag anders.
Je mag je ware potentieel gaan leven.
Yin Yoga was het begin.
Daar ontdekte ik dat ik energie voelde.
Dat ik soms al wist hoe het met iemand ging, of waar het zat,
nog voordat er woorden waren.
Dat mijn aanwezigheid alleen al iets kon aanraken.
Ik volgde mijn nieuwsgierigheid.
Mijn roep….
Ik volgde de opleiding holistisch energetisch therapeut, dit was het toch nog niet helemaal
Ademcoach, ja dit is lichaamswerk, hier wordt ik blij van
Ik volgde de jaartraining Moderne Medicijnvrouw, daar mocht ik me meer gaan verdiepen in de kruiden.
Vervolgens de jaartraining plantmedicijnen.
Meer verdiepen in ceremonieel werk.
En langzaam…vielen de kwartjes op hun plek.
Dit was het pad dat mij altijd al riep.
Maar het was begroeid, ik mocht eerst verdwalen.
Ervaren, leven…vallen en opstaan, om hier te komen.
Waar kwam die aantrekking toch vandaan?
Tot ik uiteindelijk ontdekte dat het in mijn vrouwenlijn zit.
Ooit leefde er een voormoeder.
Een vroedvrouw.
Een kruidenvrouw.
Een hoedster van kennis.
Van planten.
Van geboorte.
Van leven.
Zij deed dit werk op haar manier,
in haar tijd, en nu…mag zij door mij heen stromen.
We vinden het soms nog spannend.
We gaan zacht, in ons tempo, met respect voor het ritme.
Er is geen haast..
Niets was voor niets.
Deze wijsheid zat al in mijn cellen, in mijn lichaam, in mijn geheugen.
Ik hoef het niet te leren.
Ik mag het herinneren en belichamen.
Dit is mijn pad.
Mijn thuiskomen.
Mijn dienst aan het leven.
Ik weet dat we niet alleen geleid worden door wat we in dit leven meemaken.
Maar ook door een weten dat ouder is dan wijzelf.
Door herinneringen die niet in woorden bestaan.
Die liggen opgeslagen in ons lichaam.
In onze ziel, in onze bloedlijn.
Soms dragen we verhalen van onze voorouders.
Hun kracht, hun pijn, hun wijsheid en onafgemaakte dromen.
En misschien dragen we ook flarden mee uit andere levens.
Ervaringen die ooit zijn opgedaan.
Paden die al eens bewandeld zijn.
Gaven die weer wakker worden.
Soms voelen we gewoon:
Dit ken ik, dit klopt, hier ben ik thuis.
Zonder dat we precies weten waarom.
Het is alsof iets ouds in ons fluistert:
Je bent hier weer.
Ga maar verder.
Wij lopen met je mee......
Dankbaar voor mijn ont-dekken🙏✨
Tessa♥︎